Kategorie
Artykuły

Produkcja filmu tańca – rozmowa z Aleksandrą Machnik

O wyzwaniach związanych z produkcją filmu tańca i o tym, jak się do nich przygotować rozmawiałyśmy dziś z Aleksandrą Machnik (M7 Production) – producentką wielokrotnie nagradzanego filmu UNFRAMED, oraz współorganizatorką warsztatów filmowania i montażu tańca Film & Edit the Dance.

Rejestrację rozmowy możecie obejrzeć/odsłuchać tutaj:

Warsztaty filmowania i montażu tańca Film & Edit the Dance odbędę się już 27-29 listopada 2020 r. w siedzibie Kieleckiego Teatru Tańca.

Termin zgłoszeń upływa 3 listopada. Szczegóły w ogłoszeniu POD TYM LINKIEM. Formularz zgłoszeniowy i regulamin dostępne TUTAJ.

O filmie UNFRAMED

Polska| 2018 | 10’ |reż. Paweł Zawadzki |prod. Aleksandra Machnik, M7 Production

Krótkometrażowy film oparty na spektaklu tanecznym FRAMED/ UJĘ(CI), z choreografią Wojciecha Mochnieja, w wykonaniu jego oraz Iris Heitzinger. UNFRAMED obrazuje szerokie spektrum emocji towarzyszących burzliwemu związkowi.

„Kilka kadrów wyjętych z rzeczywistości. Słowa przechodzą na dalszy plan, dialog odbywa się poprzez ruch i taniec, a silne emocje mogą przybrać zarówno brutalną, jak i estetyczną formę”.

Teaser filmu można obejrzeć TUTAJ

Kategorie
Artykuły

Co warto sprawdzić zgłaszając film na festiwal

Na tej stronie regularnie publikuję sprawdzone ogłoszenia o naborach filmów tańca na festiwale filmowe. Jednak w tym wpisie zebrałam kilka ogólnych wskazówek, na co szczególnie warto zwrócić uwagę zgłaszając film na festiwal, by uniknąć nieuczciwych praktyk.

Rozpoczynając promocję i zgłoszenia filmów na festiwale warto mieć świadomoć, że w bazach samych tylko największych platform zgłoszeniowych (takich jak m.in. FilmFreeway, Movibeta, Shortfilmdepot, Festhome, Filmfestivallife i in.) zarejestrowanych jest obecnie ponad 4000 festiwali filmowych. W tej liczbie zdarzają się i takie, w przypadku których określenie „festiwal” staje się co najmniej nieadekwatne. W takich przypadkach chwytliwą nazwą i opisem organizatorzy zachęcają do zgłaszania filmów, nie oferując w rzeczywistości żadnych korzyści dla filmowców, a jedynym celem takich działań jest zarobienie na wnoszonych przez nich opłatach zgłoszeniowych lub/i oferowanych dodatkowych pakietach marketingowych. Jeden z takich rażących przykładów „przemysłu budowanego wokół zarabiania na filmowcach” opisała w zeszłym roku Claire J. Harris w swoim artykule: „Indie Filmmakers Beware of Scam Film Festivals”

Dlatego poniżej publikuję listę wskazówek i działań kontrolnych, która może pomóc twórcom w ocenie wiarygodności ogłoszeń o naborach online

Sprawdzenie informacji o organizatorach

  • Nazwiska organizatorów festiwalu i innych osób odpowiedzialnych za wydarzenie powinny być podane w ogłoszeniu. Warto też sprawdzić, czy są to osoby rozpoznawalne w branży, a ich działalność jest możliwa do prześledzenia (choćby w Internecie)
  • W ogłoszeniu powinien znajdować się nie tylko adres internetowy, ale też pełny adres pocztowy organizatora
  • Firmy lub organizacje powinny mieć swoją prawną formę organizacyjną i odpowiedni numer w rejestrze handlowym lub numer w rejestrze stowarzyszeń non-profit.

Warto zachować ostrożność, gdy w ogłoszeniu:

  • Brak wskazania osoby kontaktowej po stronie festiwalu;
  • Brak adresu pocztowego – podany jest tylko adres www i adres e-mail;
  • Adres pocztowy nie znajduje się w tym samym kraju, co miejsce lub lokalizacja festiwalu;
  • Podane numery telefonów mają swoje numery kierunkowe w różnych miejscach lub w innych krajach;
  • Podany jest tylko adres skrzynki pocztowej
  • Festiwal posługuje się jednorazowym adresem e-mail, używa adresu e-mail od bezpłatnych dostawców

Proces naboru i regulamin:

  • Regulamin festiwalu powinien określać: dokładnie wyszczególnione terminy zgłoszeń, informację o procesie selekcji, harmonogram, informację o miejscu pokazów, informację o przewidzianych formatach pokazów, informację o zakresie udzielanej licencji i prawach autorskich, oraz wskazanie ew. zobowiązań w przypadku selekcji (np. formę i terminy dostarczenia dokumentów, materiałów i plików pokazowych, ew. zobowiązania do osobistego udziału), jury, rodzaje nagród, informacje o wysokości nagród pieniężnych, warunki akredytacji, regulacje dotyczące możliwości wycofania zgłoszeń.

Kiedy warto zachować ostrożność:

  • W ogłoszeniu pojawiają się zbyt długie terminy nadsyłania zgłoszeń (ponad 6 miesięcy przed datą powiadomienia o selekcji, lub przed samym festiwalem);
  • Brak informacji o zakresie udzielanej licencji, lub obowiązek udzielenia bezterminowej licencji na nieograniczoną liczbę pokazów;
  • Brak szczegółów dotyczących liczby zaplanowanych programów konkursowych;
  • Zbyt duża liczba terminów (więcej niż „earlybird”, „regular”, „late” deadline)
  • Brak ogłoszeń o programach konkursowych, które będą prezentowane publicznie i formach pokazów (wyjątkiem są nabory wyłącznie do nagród filmowych)
  • Zbyt duża liczba kategorii nagród
  • Obowiązek przesłania wersji pokazowej filmu na DVD
  • Pokazy organizowane w hotelach, salach konferencyjnych, restauracjach itp.
  • Brak nagród pieniężnych, zamiast tego oferowane wyłącznie certyfikaty lub trofea (wyjątkiem są małe festiwale, prowadzone przez orgenizacje non-profit, które często nie maja wsparcia finansowego).
  • Brak dostępnego regulaminu

Wysokość opłat zgłoszeniowych i dodatkowe, powiązane z prezentacja filmu koszty.

  • Wysokość opłat zgłoszeniowych jest zależna od wielu czynników, m.in. formatu, wielkości i renomy festiwalu, a także zwyczajów przyjętych w danym kraju, ale zasadniczo nie powinny być one znacząco wyższe niż typowe dla danego regionu oraz skali wydarzenia. Ponadto, uczestnicztwo w festiwalu (akredytacja), oraz udział w pokazach konkursowych (bilety wstępu) powinny być dla twórców biorących udział w projekcji bezpłatne.

Warto zachować ostrożność, gdy:

  • wysokość opłaty zgłoszeniowej jest porównywalna z opłatami pobieranymi przez największe festiwale filmowe w danym kraju lub danej formy filmowej i nie wydaje się adekwatna do oferowanych przez festiwal korzyści (np. wysokości nagród, korzyści promocyjnych i dystrybucyjnych) Dla porównania: Dance on Camera Festival (USA) 75$, IMZ Dancescreen (Europa) 50€ – to jedne z najbardziej prestiżowych festiwali, a zarazem najwyższych opłat w kategorii filmów tańca;
  • Wymaganie (w regulaminie) uiszczenia opłat akredytacyjnych i zakupu biletów wstępu na pokazy i wydarzenia;
  • Uczestnictwo w gali wręczenia nagród powiązane z obowiązkiem zakupienia dodatkowych biletów wstępu lub innymi kosztami;
  • Możliwość rezerwacji zakwaterowanie wyłącznie za pośrednictwem organizatorów; lub płatne według z góry ustalonych stawek w hotelach wskazanych przez organizatorów festiwalu (dodatkowo: brak informacji o dokładnej lokalizacji wydarzenia – utrudniające rezerwację we własnym zakresie)
  • Z góry ustalone opłaty za trofea
  • Z góry ustalone opłaty za oferowane usługi (pliki DCP, napisy do filmów, dodatkowe pakiety marketingowe itp.)

PR, komunikacja i wizerunek festiwalu w Internecie

  • Obecność i wizerunek festiwalu w Internecie, a także zainteresowanie medialne jakie wzbudza (np. niezależne artykuły i recenzje) są jednym z wyznaczników statusu wydarzenia, a także wpływu, jaki wywiera on w opinii publicznej i branży. Renoma festiwalu przekłada się także pośrednio się na status uzyskanej selekcji czy nagrody.

Warto zachować ostrożność, gdy:

  • Ta sama identyfikacja wizualna (projekt graficzny, logo) jest używany dla kilku niepowiązanych formalnie festiwali (do wyjątków należą oczywiście renomowane festiwale lub sieci sieci, prezentujące swoje programy także „zamiejscowo” w wielu lokalizacjach).
  • Brak strony internetowej, lub strona internetowa zawierająca jedynie szczątkowe informacje (np. brak informacji kontaktowych, adresu pocztowego, informacji o planowanych pokazach itp.)
  • Wykorzystywanie w promocji wyłącznie zdjęć typowych atrakcji turystycznych (znanych zabytków lub budynków) i / lub zdjęć stockowych, nie powiązanych z rzeczywistym wydarzeniem festiwalowycm (takie jak np. Brama Brandenburska, Wieża Eiffla, piaszczyste plaże, zachody słońca itp.)
  • Zdjęcia festiwalowe wykorzystane bez informacji edycji festiwalu lub autorze i prawach autorskich
  • Brak informacji o festiwalu w Internecie poza źródłami powiązanymi z samym ogłoszeniem
  • Brak informacji o poprzednich festiwalach w magazynach i publikacjach medialnych (wyjątkiem są oczywiście nowe wydarzenia – wtedy warto zwrócić jednak uwagę na wiarygodność samych organizatorów)

Wskazówki ogólne:

  • Zawsze uważnie czytaj regulaminy festiwali przed wysłaniem zgłoszenia.
  • Jeśli jeśli ogłoszenie o naborze festiwalu znajduje się jednocześnie na kilku platformach zgłoszeniowych, porównaj ich treść i warunki.
  • Jeśli masz taką możliwość, porozmawiaj ze znajomymi, którzy byli już na danym festiwalu. W razie wątpliwości zasięgaj opinii innych stowarzyszeń lub organizacji filmowych, lub innych osób z doświadczeniem w tej branży.
  • Szukaj informacji o festiwalu w publikacjach medialnych i prasie lokalnej. W razie wątpliwości skontaktuj się z lokalnymi organizacjami.
  • Zachowaj szczególną ostrożność wobec festiwali organizowanych w miejscach słynących z dużych festiwali lub znanych nagród filmowych (np. miast takich, jak Cannes, Hollywood itp.), oraz miast, w których odbywa się wiele znanych wydarzeń filmowych.

***

Czy zainteresował Cię ten artykuł? Czy chcesz, aby na tej stronie znalazło się więcej tego rodzaju treści? Napisz komentarz pod postem, lub na facebooku! Twoja opinia pomoże mi lepiej rozwijać tę stronę.

***

Kategorie
Artykuły

VR i film tańca – Taniec w immersyjnej wirtualnej rzeczywistości

W ciągu ostatnich lat VR stał sie nowym trendem na festiwalach filmowych, które coraz częściej poświęcają produkcjom VR i XR odrębne sekcje programowe. Taniec ma również w tym obszarze wiele do zaoferowania – nie tylko w sferze estetycznej, czy poszerzaniu samego doświadczenia oglądanego tańca, ale również w rozwijaniu nowych poziomów interaktywności między odbiorcą a przestrzenią wirtualną. W tym wpisie przedstawiam trzy projekty, które interesująco rozwijają ten potencjał.

VR_I

Jeden z pierwszych tanecznych projektów w immersyjnej wirtualnej rzeczywistości stworzył szwajcarski choreograf Gilles Jobin we współpracy założycielami centrum badawczego Artanim: Caecilią Charbonnier i Sylvainem Chagué, ekspertami w dziedzinie technologii przechwytywania ruchu (motion capture) i jednymi z pionierów technologii wirtualnej rzeczywistości w Europie.

VR_I to wieloosobowa, immersyjna, trójwymiarowa instalacja VR (VR 3D 360°), z silnym komponentem interaktywnym, wirtualne otoczenie modyfikowane przez koordynatorów w czasie rzeczywistym, oraz zintegrowany ze środowiskiem wirtualnym performans taneczny.

W instalacji tej może jednocześnie brać udział do pięciu osób, wyposażonych w montowane na ciele czujniki ruchu, słuchawki i okulary VR, podpięte to przenośnych komputerów w plecakach, co pozwala na pełną swobodę w eksplorowaniu wirtualnej przestrzeni. Każdy z uczestników wciela się w awatar, który wiernie odwzorowuje jego ruch w czasie rzeczywistym. Jednocześnie awatary pozostałych członków grupy są dla siebie nawzajem widoczne – mogą komunikować się, a nawet wchodzić w fizyczne interakcje z innymi, co jeszcze bardziej zwiększa poczucie zanurzenia w cyfrowo wykreowanym świecie. W odróżnieniu od większości instalacji tego typu (nie tylko tanecznych), odwiedzający mają pełną swobodę fizycznego ruchu, ale też możliwość decydowania o tym, jak spędzą swój czas w wirtualnym świecie. Twórcy instalacji wykorzystali także potencjał VR do zmian i efektów skali – zmniejszania, oraz zwiększania awatarów do gigantycznych rozmiarów w stosunku do pozostałych postaci i środowiska.

Skeleton Conductor

Skeleton Conductor to multidyscyplinarny projekt w ramach którego grupa artystów, twórców technologii wirtualnych i projektantów doświadczeń opracowała interaktywne, oparte na ruchu, doświadczenie rozszerzonej rzeczywistości (XR) w czasie rzeczywistym. Twórczynią koncepcji oraz główną projektantką SC jest Hanna Pajala-Assefa, choreografka specjalizująca sie w projektach cross-medialnych. W rozwój projektu zaangażowanych było również szereg współtwórców: projektantów, oraz instytucji partnerskich, m.in Daniel Leggat (Alter Oy), Janne Storm (Sibelius Academy Music Technology dep.), Aki Silventoinen (Laine productions Oy), Paula Pitkänen (StarHop Creative Ltd) i in.

Skeleton Conductor to jednoosobowa, immersujna instalacja artystyczna XR, nastawiona na wielozmysłowe doświadczenie użytkownika, który zajmuje kluczową pozycję w twórczej eksploracji. Śledzona w czasie rzeczywistym fizyczność i ruchy użytkownika są kluczowymi komponentami i przewodnikami powstającej projekcji audiowizualnej. Skeleton Conductor podkreśla odczuwane przez użytkowników doświadczenie i wielozmysłową świadomość i poczucie obecności – stymuluje autorefleksję poprzez otwarty, improwizacyjny akt twórczy.

Światowa premira Sceleton Conductor odbyła się zaledwie kilka dni temu na Altered Festival Chicago.

Das Totale Tanztheater

Teatr Das Totale Tanz Theater to interaktywna instalacja VR stworzona przez Interactive Media Foundation (reż Maya Puig) i Artificial Rome we współpracy z ZDF/ARTE. Projekt powstał w nawiązaniu do obchodów stulecia Bauhausu, oparty jest o koncepcje i eksperymenty sceniczne Waltera Gropiusa i Oskara Schlemmera. Niezrealizowane projekty i marzenia o „teatrze totalnym” urzeczywistnione zostały w przestrzeni wirtualnej. Podejmowane przez Bauhaus zagadnienie relacji pomiędzy człowiekiem a maszyną po stu latach powróciło w tym projekcie w formie trójwymiarowego doświadczenia audiowizualnego: krótkiego filmu tańca z choreografią Richarda Siegala i muzyką zespołu Einstürzende Neubauten.

W wersji przeznaczonej na urządzenia Oculus Go film Das Totale Tanz Theater 360° był niedawno (w sierpniu 2020) zaprezentowany w Polsce, podczas Short Waves Festival.

Reżyserka filmu Maya Puig była także jednym z ekspertów panelu branżowego „VR, Performative Arts and the Future of Dance Film”, podczas którego rozmawialiśmy m.in. o potencjale projektów VR dla sztuk performatywnych i filmu tańca, oraz wyzwaniach, jakie obecna sytuacja pandemii postawiła przed rozwojem i prezentacją projektów tego typu. Rejestracja panelu jest dostępna w poniższym linku.

***

Czy zainteresował Cię ten artykuł? Czy chcesz, aby na tej stronie znalazło się więcej tego rodzaju treści? Napisz komentarz pod postem, lub na facebooku! Twoja opinia pomoże mi lepiej rozwijać tę stronę.

***